woensdag 12 januari 2011

Aan het eind van mijn blogrondje is de inspiratie op

Té leuk, dat bloggen. Ik blog bijna 5 jaar, en in die tijd is "Mijn Blogrondje" (de logjes die ik lees en waar ik reageer) enorm lang en groot geworden. Het is bij wijze van spreken een beetje ontploft. Uit de kluiten gewassen. En ik ben denk ik uit mijn oevers getreden. Het is enorm leuk om te lezen en om gelezen te worden. Ik heb ik weet niet hoeveel kindjes geboren zien worden hoevaak ik heb gelezen over kindjes die geboren werden. Ik heb ik weet niet hoeveel huwelijken op de klippen zien lopen oh nee, dat waren slechts mijn buren, de reden van mijn laatste namswijziging (let wel: da's niet de buuv in de zin van de blijvende overbuuv van een logje of wat geleden! Nee, de reden van de laatste naamswijziging gaat HOEZEE weg uit de straat), en relaties zien ontstaan en weer zien verbreken.

En jullie hebben in logland mijn derde geboren zien worden. Mij tot drie keer toe van naam zien veranderen en 1 keer van baan. Jullie hebben de komst van de twee grijze poezels meegemaakt, het overlijden van een van hen...en de komst van de drie nieuwels. En jullie hebben een berg dagelijkse meuk over mij en mijn gezin gelezen.  En dat allemaal verspreid over 6 verschillende logadressen en 3 verschillende namen.

Schrik niet, dit is geen afscheidslogje. Ik blijf mijn dagelijkse meuk schrijven. Nee, dat is niet correct: ik ga namelijk wederom over dagelijkse meuk schrijven, want dat is de boodschap van dit logje. De laatste tijd was ik namelijk mijn inspiratie kwijt. Mijn Blogrondje was zo lang dat ik aan het eind van mijn logje rondom Blogland mijn inspiratie had vertypt. Er is menig logje van mijn hand niet geschreven aan het eind van mijn Blogrondje. Ik besteedde letterlijk meer tijd aan het reageren op andere logjes dan aan het schrijven van mijn eigen logjes. En dat was nooit de bedoeling.

Toen ik vandaag onder mijn ragencape in totaal 60 kilometer had gefietst, was mijn denkwerk klaar. Het kostte maar 60 km. Waar deed ik het ook alweer voor, dat loggen? Dat deed ik omdat ik schrijven zo leuk vind en omdat ik er soms pretty god damn good in ben. Ik deed het niet omdat ik eerst bij plusminus 40 logjes moet reageren voordat ik zelf weer schrijf. En waarom had ik mezelf die regel überhaupt opgelegd? Waar deed ik het ook alweer voor? Mijn ei kwijt, mijn inspiratie, mijn dagboek online.

Ik kan me briljante logjes herinneren uit 2006 waar een spetterende 3 reacties op kwamen! En ik kan me prutlogjes van de laatste tijd voor de geest halen die boven de 30+ scoorden in de reactielijst. Maar het eerstgenoemde logje was beter en de reacties ook.

Mijn favorietenlijst is mij dierbaar (each and every one of them!) en die blijf ik bezoeken...als ze er zin in heeft. "Goh, hoe zou het gaan met...." Punzel gaat jullie niet vergeten, maar de dagelijkse regelmaat gaat ze loslaten.

32 opmerkingen:

  1. Oudejaarsavond is voorbij...maar super voornemens mogen ook nog 12 avonden / nachtjes later!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. En dat doe je goed! Jouw blog. Jouw reactie. Jouw tijd.

    Het is waarom ik soms wel reageer, maar heel vaak ook niet. Ook al weet ik hoe leuk het is om inhoudelijke reacties te krijgen. En me daardoor soms dan nog weer lulliger voel over niet (terug)reageren. Omdat het me (veel) energie kost. Maar mijn blog, mijn tijd en vooral mijn energie.

    Ik kijk uit naar je blogjes over 'dagelijkse meuk' en ik hoop dat je je inspiratie weer lekker hier kwijt kunt. En as you know. Ik lees altijd. :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Oh.My.God. Ze heeft blijkbaar een goed voornemen....

    BeantwoordenVerwijderen
  4. En ze heeft groot gelijk. Ik heb nog maar een heel kort blogrondje en soms reageer ik niet eens omdat een reactie niet gelijk voor in mijn toetsenbord zit. Helaas schrijf ik zelf ook niet veel, de inspiratie is er met bakladingen vol maar ik wil mezelf niet herhalen en soms heb ik ook gewoon geen zin. Maar schrijven doe je om te schrijven. Daar heb je echt gelijk in. Punt.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Slim plan, en af en toe lurken is ook niets mis mee!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Goede beslissing, ik doe dat al een tijdje. Niet dat mijn logjes nu ineens kwalitatief een stuk beter zijn haha, maar toch... ik wil niet uren kwijt zijn aan het lezen van allerlei logjes. Niet om de mensen zelf, precies wat jij zegt, maar er zijn meer dingen te doen die ik belangrijker vind.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Yep, herkenbaar... ik kom er ook niet elke dag aantoe alle blogs te lezen die ik leuk vind. Prioriteiten stellen, héél goed!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Pfff ik schrok al..... jouw logje is toch wel een van de favorieten om te lezen....

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Goed Plan, het kan soms gewoon teveel van je tijd en energie kosten. En al helemaal wanneer je daardoor zelf geen inspiratie meer hebt. Ik schrok eerst, dacht inderdaad: "een afscheidslogje", maar gelukkig komen er juist méér logjes. Goed nieuws.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Das een heel goed plan ik reageer allang niet meer overal das niet te doen en een idee: eerst je eigen logje schrijven voordat je bij anderen leest !

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Wel, ik blog denk ik net zo lang als jij, kreeg geen kind meer op mijn blog, vluchtte net zo vaak, maar fiets niet zo ver, en heb dezelfde gedachten met enige regelmaat. Ik heb het nu zo gedaan: ik blog eerst zelf, en dan heb ik twee gradaties: mijn vaste rondje (die zitten in mijn RSS-feed of daar heb ik een abonnementje op) en mijn: hoe gaat het ook alweer met......die bezoek ik zeg, wanneer ik zin heb. Dat geeft een bende rust, en soms zie ik een blogtitel in mijn RSS feed dat ik denk....daar heb ik even geen zin in, en dan sla ik dat blogje over. 't is namelijk geen verplichting maar een voorliefde, of regelrechte liefde bij sommigen.En ik reageer niet eens altijd als ik lees.

    IK hoop dat je lekker gefietst hebt!

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Gelijk heb je, het moet geen verplichting worden.

    Ik lees als ik inspiratieloos ben en ik schrijf als ik wat te zeggen heb. Soms begin ik met het een soms met het ander. En ik lees niet alle logjes op de lijst, soms wel, soms niet.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Je hebt groot gelijk, reageren moet geen verplichting worden. Je kan teleurgesteld zijn als je weinig reacties krijgt, maar je kunt net zo teleurgesteld zijn met veel nietszeggende (hoe goed bedoeld ook) reacties. Vaak voel je je dan ook nog verplicht om terug te reageren, terwijl je daar weer niet altijd de behoefte aan hebt. En het gaat om die behoefte. In de eerste plaats om je behoefte om JOUW dingen van je af te schrijven, en daarna (pas) de behoefte om te reageren op wat je van anderen leest. Ik ben benieuwd naar je logjes wanneer je inspiratie wee terug komt ;).

    BeantwoordenVerwijderen
  14. .... oeps, weeR terug komt. Ach, heb jij tenminste nog een extra reactie op je blog :D.

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Sjuust...you made your point...en gelijk heb je...
    Zit soms ook 2 uur alleen maar te reageren, maar vind zelf de reacties ook zo leuk.
    Maar ik ben pas een paar maandjes bezig hoor, dus voordat ik tot dit heldere inzicht kom, heb ik nog 4 jaar te gaan...pfffttt....
    Tot lezens....warme groet,
    Margot

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Zoals jij wilt. Ik voel me vereerd dat je recent nog bij me reageerde dan ;)

    Je blog is te leuk om niet te bezoeken omdat je niet reageert (raar ook toch?)

    Ik reageer ook niet altijd, soms heb ik er niks op te zeggen gewoon. Kan toch?

    Ik heb enkele als 'blogvriendinnen' bestempeld en die bezoek ik trouw. Al klik ik ook meer door dan me lief is ;)

    Komt goed. Echt wel!

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Je hebt helemaal gelijk! Zelf heb ik amper reacties. Grootste reden is het beperkt aantal die toegang hebben tot mijn weblog, andere reden is dat ik veel reacties irl krijg, doordat het familie en vrienden zijn die lezen.
    Maar... geen probleem, want inderdaad: je schrijft voor jezelf! Omdat je het zelf leuk vindt. Wij printen alle logjes uit en stoppen ze in een ordner. Zo heeft Liz een heel foto-/dagboek voor later. Dat vind ik nog het allermooiste en belangrijkste doel! :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Dit begrijp ik zo goed! Ik voel me soms gewoon een beetje schuldig omdat ik te weinig tijd heb om bijniedereen te lezen...! En weblog is voor mij eigenlijk ook begonnen omdat ik schrijven zo leuk vind! Misschien ga ikmje goede voornemen wel opvolgen... Het zou me een hoop rust geven in ieder geval! (Twitter ben ik al aan het afbouwen... Maar dat had je misschien al gemerkt! ;-) )

    BeantwoordenVerwijderen
  19. Ik schrijf meestal eerst zelf mijn dingetje (want daar is het om begonnen inderdaad) en lees pas daarna bij anderen en reageer niet altijd en lees ook niet alles (meer). Ik heb ook geen leeslijst meer op mijn blog en dat geeft ook veel rust.

    Begrijpelijk dus.

    BeantwoordenVerwijderen
  20. Wat jammer dat ik jou eerste blogjaren heb gemist! Wat had ik dat allemaal graag gelezen.
    Goed voornemen van je.

    BeantwoordenVerwijderen
  21. Ben ik nog een keer: ik heb zelf dus geen leeslijst meer op mijn blog staan (wel een aantal blogs bij favorieten gezet), dat geeft echt veel meer rust en aandacht voor je eigen ding omdat je niet steeds getriggerd wordt als iemand weer iets nieuws heeft geplaatst (dat zie je dus niet meer).
    Ik heb ook gemerkt dat het doorklikken op leeslijsten van anderen veel tijd kost, voor je het weet vlieg je van blog naar blog en denk je achteraf: wat heb ik nou eigenlijk gelezen? Veel van hetzelfde vaak.

    Ach het blijft een raar ding dat volgen en reageren. Ik ben soms heel blij met een logje en dan komen er weinig reacties (of gaan er zelfs volgers weg hahaha). Ook zoiets: de stukjes waar het minste reacties op komen, zijn bij mij vaak de stukjes met de meeste lezers. En hoe meer reacties, hoe minder lezers, rara hoe kan dat??
    Reageren zegt dus niks over de kwaliteit van de stukjes.

    Nou ja, succes met je 'voornemen'!

    BeantwoordenVerwijderen
  22. (Als ik niet meer bij jullie reageer, heb ik meer tijd om bij mezelluf te reageren, grinnik)

    Maar wat grappig en fijn, die her- en erkenning! Ik merkte ook dat ik bijna geen gesprek meer voerde met de Bevelvoerder: niet omdat ik log, maar omdat ik bij iedereen maar zat te reageren en te lezen. Ik realiseerde dat dat een grens te ver is!

    BeantwoordenVerwijderen
  23. Jammer dat ik je de eerste jaren nog niet kende! Begrijp het zo goed! Soms schrijf ik dingen die zo recht uit mijn hart komen, maar wellicht ook best moeilijk zijn om op te reageren. Met als gevolg eigenlijk vrij weinig reacties, terwijl je die op dat logje juist zo graag zou zien. En dat terwijl een logje over het A-team zo'n 30 reacties met zich meebrengt.
    Maar goed: dat jij maar 'ns mooi never nooit niet gaat stoppen met loggen. Want hoe moet ik dan in contact met je blijven, ik twitterloze? ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  24. Nou, dat heb ik nou ook! En dan lees jij vlgs mij nog meer blogs dan ik, en ik houd het al niet bij!
    Groot gelijk dus: eerst zelf schrijven en als je tijd en zin over hebt ergens anders lezen en evt reageren.

    BeantwoordenVerwijderen
  25. Ja, amen.

    Rarara, waarom kreeg ik eerst altijd zestig reacties per logje en tegenwoordig nog maar tien ofzo, terwijl ik meer lezers heb? :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  26. Heel goed en slim, zoals iemand al zei prioriteiten stellen.

    BeantwoordenVerwijderen
  27. Een blog schrijven is leuk, kost tijd en moeite. Als anderen het lezen is het meegenomen, maar daar doe ik het niet voor. Ik doe het omdat ik het leuk vind. Anders doe ik het niet. Groot ego, ach, valt wel mee. Het is pas groot als ik vind dat anderen het moeten lezen. Ben dit jaar begonnen met dagelijks iets plaatsen. Tot nu toe lukt dat aardig. Merk wel dat de kijkcijfers dan gaan stijgen, maar dat is niet mijn streven.
    Blogs van anderen lezen kost nog meer tijd, daarom heb ik veel blogs geschrapt. Jammer is dat ik eigenlijk alles van de hele wereld wil weten (nieuwsgierig noemen ze dat ook wel) en dat vreet tijd. Blogs volgen heb ik daarom terug gebracht tot minder dan tien (buiten enkele werkblogs om dan).
    Kortom, een goed voornemen van jou voor dit jaar.

    BeantwoordenVerwijderen
  28. Ik doe ook 'blogrondjes', maar gelukkig werken ze bij mij juist inspirerend, waardoor ik zelf op ideeën kom.

    Ik vind blogland een heerlijk land, met geweldige bewoners.

    BeantwoordenVerwijderen
  29. Met het bloggen heb ik virtueel een aantal fijne mensen leren kennen.
    In werkelijkheid is het aantal mensen waar je een regelmatig contact mee hebt ook beperkt.
    Ja, ik ben ook aan het zoeken naar een goede tijd verdeling.
    En daarmee mis ik soms het lezen van een blog of het volgen van alle reacties op een blog.

    Voor ware vrienden geldt; Uit het oog wil niet zeggen uit het hart, dus ook in blogland.

    Vooral in het weekend probeer ik steeds zoveel mogelijk leesachterstand in te halen.

    BeantwoordenVerwijderen