Rapunzel heeft er een mening over...

Om mezelf een beetje af te leiden van het leed van Wijzemans (hij heeft enorm veel pijn), ga ik over iets anders loggen. Ik ga het loggen als Rapunzeltje zijnde. Er was namelijk sinds kort een minieme kans dat ze (en zij die hen kennen) mijn vorige log kenden dus durfde ik het toen niet te loggen. Maar de kans dat ze mijn nieuwe alter ego kennen is astronomisch klein en de kans dat ze me gaan zoeken is kleiner dan de kans dat Pasen op Pinksteren valt, dus durf ik het nu wel.

Ik heb in mijn nomadenbestaan in logland al wel eerder wat verhalen over (in chronologische volgorde) Vriendje-Plaaggeest-Weer Vriendje uit de klas van de Spelmaker geschreven. Een kindje uit een fanatiek Ajax-nest. Met een vader die geestelijk niet ouder dan 12 is geworden. Ik hoop dat deze sumiere beschrijving een feest der herkenning oproept bij sommigen. Ik zal niet de hele context neerpennen, want dan ben ik morgen nog niet klaar. (Hmmm....logje in meer delen? #idee) Enfin, dit verhaal an sich is al smeuiig genoeg, zelfs zonder context! Lees ende leedvermaak, zou ik zeggen...

Spelmaker en Ventje schelen een maand. Ze zitten al vanaf groep 1 bij elkaar in de klas. Ventje heeft een jonger zusje dat 2 jaar jonger is, Spelmaker had toen slechts één broertje, dat 3,5 jaar jonger is. Op het moment dat ik zwanger raak van Draakje bekent de moeder van Ventje me, dat ze moeite heeft met mijn zwangerschap omdat ze er zelf graag ook drie had gewild, liever nog meer, maar dat hij wilde stoppen met twee. Ze was toen ooit per ongeluk zwanger geraakt van een derde, maar dat werd een miskraam en nu was de kans voor altijd bekeken. Ik begreep dat en voelde met haar mee. Ik snapte de wens volkomen; mijn derde wens werd wel bewust geaccordeerd door de Bevelvoerder en met het fenomeen miskraam was ik ook "drievoudig hoezee" bekend, dus ik had dus enorm veel medelijden met haar.

Toen Draakje een half jaartje oud was ging haar dochter naar school en stond ze huilend op het schoolplein. Nu had ze geen kindjes thuis meer. Guess what. Drie maanden later was ze wederom per ongeluk zwanger van een derde. Vader van Ventje was in shock, zei ze, glimlachend met een "I know nothing" blik alsof ze Manuel uit Fawlty Towers was. Derde kindje kwam en is anno nu inmiddels bijna twee.

Ik ben niet van de directe confrontaties maar ik houd niet van oneerlijke mensen; ik heb niet zoveel contact meer met haar.

Nu kwam ik haar dit najaar tegen op het voetbalveld. En....guess what: Ze is per ongeluk weer zwanger. Van een vierde. Haar man was in shock geweest. Maar ja, ze was nog aan de borstvoeding en dan wil je geen pil slikken want dat kan niet goed zijn, toch? Diezelfde "I know nothing" blik in haar ogen. Oh ja, en ze zeggen dat je psychische problemen kan krijgen van een abortus, dus ja, ...

Had ik al gezegd dat ze 45 is?

Iedereen om haar heen roddelt: ze is baby-verslaafd. Een redelijk onoplosbaar probleem, lijkt me. Andere vrouwen roddelen dat hij een keer de kuiten gaat nemen (is dat een uitdrukking van Rapunzelbuurdorp of is dat een landelijk aanvaarde uitdrukking?)

Rapunzeltje heeft ook haar mening. Ik vind: tot drie keer toe per ongeluk zwanger worden is stierenpoep! (Hij was er ook bij...trouwens) Maar mensenlief: mams is 45, en heeft er 3 rondlopen...kinderen krijgen is topsport en niet zonder risico. Je hebt een verantwoordelijkheid naar je 3 kinderen. Je kan serieus het loodje leggen bij een bevalling! Ik vind dat je de plicht hebt om zo lang mogelijk vertikaal te blijven.

En de andere kant van mijn mening: "quess what"....ook deze laatste wordt een keer groter. En op moment X komt er geen 5e (6e?) meer als je geen kinderen meer kan krijgen...ben je dan al je oudere kinderen beu?

Rapunzeltje heeft er een mening over!